Budva je primorski grad na Jadranskom moru u Crnoj Gori. Podruje oko grada, du obale, poznato je i kao Budvanska rivijera. Rivijera je centar crnogorskog turizma, i poznata po pešanim plaama, nonom ivotu. Najuvenija plaa Budve je Mogren. Tokom 2009. bilo je 250.000 gostiju sa 1,6 miliona noenja, što Budvu ini najpopularnijom turistikom destinacijom u Crnoj Gori.
Znaajni turistiki objekti se nalaze unutar mletakih zidina iz 15. veka, koje okruuje budvanski Stari grad. Stari grad je bio teško ošteen u razornom zemljotresu 1979. godine, ali je potpuno obnovljen. Osam godina je trajala velika obnova starog grada. U blizini Budve nalazi se turistiki centar Beii.
Ime Stari Grad, Budva je nosila u Srednjem veku. Veina arhitekture Starog Grada je Venecijankog porekla. Vrata, prozori, balkoni i mnoge druge male, ali primetne stvari su rimskog stila Venecijanske Republike. Postoje tri osnovne crkve u Starom Gradu. Prva je Svetog Ivana, koja je sagraena u 7. veku i sve do ukidanja Budvanske biskupije bila je katedrala, druga Bogorodiina crkva (Santa Maria in Punta) koja datira iz 840. i trea, Svete Trojice, koja je sagraena 1804. godine. Venecijanski zidovi Starog Grada su zanimljiva turistika atrakcija.
Stari Grad je takoe poznat po zemljotresima koji su ga prilino oštetili, 1979. godine. Pojedine kue bile su potpuno srušene, a dio zidina napukao. Za kompletno saniranje kua, ulica i bedema bilo je potrebno 8 godina (do 1987).
Utvreni grad na ovom prostoru je postojao još u doba antike. Istoriari veruju da je prvobitno bio ostrvo, koje se kasnije spojilo sa obalom i napravilo zemljouz.
Mada su Grci osnovali mnoge kolonije u Mediteranu, po svemu sudei, u delu obale Jadranskog mora, na podruju današnje Crne Gore, nisu uspeli u naseljavanju kolonista, iz razloga što im to nije dopuštalo domorodako ilirsko stanovništvo. Umjesto toga, postojali su samo pojedini grki trišni centri - emporiji . Jedan od njih je, tokom VI – V vijeka prije nove ere, bio u Budvi (Butua). Prvi pomen ovog ilirskog grada nalazimo u V veku pre nve ere, kod Sofokla, a Pseudo-Ksilaks navodi da se od njega do Draa putuje morem dan i no, a kopnom tri dana. Zemlja ilirskog plemena Enhilejaca, na kojoj je osnovan grad Budva, pominje se još u mitovima vezanim za Kadmosa i Harmoniju, doseljenika iz grke Tebe. Kadmosov sin je po mitu imao ime Ilirios: eponim starih Ilira. Po jednom fragmentu Filona, koji navodi Stefan Vizantinac, Kadmos je došao meu Enhilejce u grad Budvu, na volovskim kolima, da bi im (po podatku Apolodora) pomogao u ratu protiv drugih plemena Ilira ("Illyri proprie dicti"). Nakon ilirsko-rimskih ratova, Budva potpada pod vlast Rima. Konventi ili opida (oppida civium Romananorum) bila su naselja koloniziranih rimskih graana, doseljenih u Ilirik , odnosno kasniju provinciju Dalmaciju. Meu takvim naseljima se pominje i Butua-Butuanum (Budva) . Sem Italika, u ovim gradovima postoji i vei broj trgovaca, Grka i orijentalaca, a razvijeno zanatstvo utie na formiranje zanatskih kolegija.
